 |
Wojewódzka Stacja www.pis.lodz.pl wsselodz@pis.lodz.pl |
 |
            |
Telefon alarmowy: (+48) 697-99-22-97 WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY Wirusowe zapalenia wątroby to choroby wywoływane przez hepatotropowe wirusy, które powodują stan zapalny wątroby. W niektórych przypadkach WZW może przebiegać jak ciężka choroba i grozić poważnymi następstwami zdrowotnymi. Zależy to między innymi od typu WZW oraz u wieku zakażonego, jego stanu zdrowia przed zakażeniem i chorób współistniejących. Wirusy wywołujące WZW są oporne na działanie czynników fizycznych i chemicznych. WZW typu A Choroba występująca na całym świecie, szczególnie na terenach o złym stanie sanitarnym i higienicznym.
Źródłem zakażenia i rezerwuarem jest człowiek. Osoby zakażone wydalają wirusa z kałem. Zakażenie szerzy się
głównie drogą pokarmową przez zakażone produkty żywnościowe i wodę. Zapobieganie przestrzeganie zasad higieny osobistej mycie rąk po wyjściu z ubikacji mycie rąk przed przygotowaniem posiłków i przed jedzeniem szczepienie osób zatrudnionym przy dystrybucji i produkcji żywności szczepienia dzieci w wieku przedszkolnym, szkolnym i młodzieży szczepienia osób wybierających się do krajów o wysokim stopniu zachorowalności. WZW typu B Choroba występuje na całym świecie. Źródłem zakażenia i rezerwuarem jest człowiek. Wrotami zakażenia jest uszkodzona skóra lub błony śluzowe. Zakażenie szerzy się głównie przez kontakt z zakażoną krwią. Może do tego dojść w związku z zabiegami medycznym lub niemedycznymi. Przyczyną zakażenia są najczęściej zabiegi dokonywane niesterylnym sprzętem, głównie strzykawkami lub igłami do iniekcji, zarówno w placówkach służby zdrowia jak i podczas dożylnego przyjmowania środków uzależniających, wykonywania tatuaży lub zabiegów kosmetycznych np. przekłuwania uszu . Zakażenie może szerzyć się również poprzez kontakty seksualne. Do zakażenia wystarczy bardzo niewielka ilość krwi. Okres wylęgania choroby wynosi przeciętnie 60–90 dni. Objawy: Uszkodzenie wątroby poprzedzone jest ogólnymi złym samopoczuciem, osłabieniem, bólami głowy, brakiem apetytu. W okresie kiedy występuje uszkodzenie wątroby pojawia się podwyższona temperatura, nudności, wymioty, może pojawić się żółtaczka. U części chorych może dojść do przewlekłego przebiegu choroby. Przewlekłe WZW typu B często przechodzi w marskość wątroby lub prowadzi do powstania raka wątroby. Zapobieganie: szczepienia ochronne ( w Polsce bezpłatnymi szczepieniami przeciwko WZW są objęte liczne grupy osób, m.in. dzieci i młodzież oraz osoby będące w bliskim kontakcie z osobą zakażoną ) wykonywanie wszelkich zabiegów medycznych lub niemedycznych (każdej czynności przerywającej ciągłość skóry lub błon śluzowych – w tym zabiegi kosmetyczne, tatuaże) za pomocą sterylnego sprzętu unikaniu kontaktów seksualnych z przygodnymi partnerami. WZW typu C Choroba występuje na całym świecie, a jej przebieg jest bardzo skryty. Źródłem zakażenia i rezerwuarem jest człowiek. Zakażenie szerzy się w podobny sposób jak WZW typu B. Okres wylęgania choroby wynosi przeciętnie 7-8 tygodni. WZW C jest najbardziej niebezpieczną postacią choroby. Prawie zawsze dochodzi do przewlekłego przebiegu choroby, w wyniku którego dochodzi do trwałego uszkodzenia wątroby, co w rezultacie może doprowadzić do marskości i raka pierwotnego wątroby. Objawy choroby są takie same jak w postaci WZW B. Zapobieganie: wykonywanie wszelkich zabiegów medycznych lub niemedycznych ( każdej czynności przerywającej ciągłość skóry lub błon śluzowych – w tym zabiegi kosmetyczne, tatuaże ) za pomocą sterylnego sprzętu unikanie kontaktów seksualnych z przygodnymi partnerami brak środka zapobiegawczego w postaci szczepionki W przypadku kontaktu z zakażoną osobą, lub też wystąpienia niepokojących objawów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w celu przeprowadzenia wywiadu epidemiologicznego i wykonania badań laboratoryjnych (wykrycie przeciwciał). Objawy chorobowe w przypadku przewlekłego przebiegu choroby mogą być mało charakterystyczne ( uczucie zmęczenia pobolewania w prawym podżebrzu, nietolerancja niektórych potraw np. tłuszczy lub alkoholu, okresowe zażółcenie białkówek lub skóry ). Leczenie chorego w ciężkich postaciach powinno odbywać się w szpitalu. Osoby wypisane ze szpitala oraz ozdrowieńcy powinni być pod stałą opieką lekarską przez kilka miesięcy. Podobną opiekę należy zapewnić osobą
z otoczenia chorego, które były w ścisłym kontakcie z chorym. Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Wł. Biegańskiego Materiał opracował Oddział Oświaty Zdrowotnej i Promocji Zdrowia wspólnie z Oddziałem Nadzoru
Epidemiologii WSSE w Łodzi w oparciu informacje z: Państwowego Zakładu Higieny
„Choroby zakaźne i pasożytnicze – epidemiologia i profilaktyka” pod redakcją Wiesława Magdzika.
|
|
| Webmaster |